Συνεντευξη με τον Axel A.J. Julius των Scanner

Metalourgio: Γεια σου, AXEL, ελπίζω να είσαι καλά. Είμαι πολύ χαρούμενος που
κάνουμε την συνέντευξη αυτή.
AXEL: Σε ευχαριστώ για το ενδιαφέρον, θα προσπαθήσω να
απαντήσω όσο καλύτερα στις ερωτήσεις σου.

scanner-axel-julius-guitar

Metalourgio: Έχετε ένα νέο δίσκο που θα κυκλοφορήσει, για πες
μας πως νιώθεις για την νέα αυτή προσπάθεια μετά από τόσα χρόνια. Μπορείς να
μας δώσεις μια ιδέα για το πως είναι το The Judgement?
AXEL: Ναι. Προς στιγμή είμαστε πολύ χαρούμενοι με την
κατάσταση και ανυπομονούμε για την κυκλοφορία του The Judgement και είμαστε περίεργοι για το πως θα ακουστεί
και πως θα το αποδεχτεί το κοινό.
Δώσαμε πολύ ενέργεια και
πάθος σε αυτό το δίσκο και πιστεύω και εύχομαι ότι ο κόσμος θα το νιώσει αυτό, όταν θα τον
ακούσει, και ευχόμαστε  ότι θα μας
επιστρέψουν κάποιο μέρος της ενέργειας και της θετικής σκέψης του σε εμάς, τόσο
στα live shows όσο και το feedback σε άλλα μέσα όπως το facebook και η ιστοσελίδα μας. Ο δίσκος δημιουργήθηκε δυσκολότερα από τον
προηγούμενο μας το SCANTROPOLIS. Προσπαθήσαμε να
φέρουμε το πνεύμα των 80s.
Μπορείς να πεις ότι προσπαθήσαμε να επιστρέψουμε στις ρίζες μας,
Metalourgio: Το κυρίως θέμα στα τραγούδια σας είναι η
επιστημονική φαντασία. Το επιδιώξατε αυτό να γίνει ή απλά έτυχε και απλά είπατε
να το ακολουθήσετε?
AXEL: Αν σε
κατάλαβα καλά, δεν θα συμφωνούσα ότι
όλα μας τα κομμάτια είναι επιστημονική φαντασία. Αν πάρουμε όλα μας τα album το Mental Reservation  π.χ. είναι ένας concept δίσκος που η ιστορία του δεν ήταν
μόνο πρώιμο Sci Fi. Αλλά ναι, μπορείς να πεις ότι
έχουμε ένα Sci Fi image για την μπάντα μας αν σκεφτείς τον SCANNER σαν άνθρωπο και σαν human droid. Δεν είμαστε τόσο στα θέματα με τις πολεμικές τέχνες ή τους δράκους και τα
σπαθιά. Ουσιαστικά το εξώφυλλο του “The Judgement είναι πάλι επιστημονική φαντασία και έχει
την έννοια του τέλους του κόσμου. Εκείνη την μέρα ο SCANNER γυρίζει στην Γη και εξετάζει το
τι συμβαίνει. Αυτήν την κατάσταση δείχνει το εξώφυλλο. Τελικά επικράτησε το
κακό πάνω στο καλό ή έγινε ανάποδα? Πως θα είναι το μέλλον στην Γη μετά από όλα αυτά?

Αυτό με μία ευρύτερη έννοια μιλάει για την θρησκεία και έχουμε και
λεπτομερέστατα κομμάτια σε αυτόν τον δίσκο για διαφορετικές ομάδες και
κοινότητες (Pirates, The Legionary, Warlord) όλες με την δική τους θρησκεία
και απόψεις. Το ανησυχητικό είναι ότι πολλοί άνθρωποι που βασίζονται στην
θρησκεία είναι ευθέως συσχετισμένοι με την βία. Ειδικά όταν αυτό αναφέρεται σε
πιο extreme καταστάσεις όπως στην Συρία ή το Ιράκ με την IS ή στην Ανατολή γενικά.  Είναι τόσες πολλές
κόντρες στον κόσμο. Το ερώτημα είναι, τι προσφέρει τελικά η θρησκεία στην
παγκόσμια ειρήνη? Η μήπως είναι η θρησκεία η ρίζα του κακού? Η συναρπαστική
ερώτηση είναι ότι άμα δεν υπήρχε θρησκεία μήπως ο κόσμος ζούσε πιο ειρηνικά σε
σχέση με όλες αυτές τις χιλιετείες που έχουμε την θρησκεία? Αυτή είναι η
ερώτηση που ο τίτλος του “The Judgement προσπαθεί να διερευνήσει. Όλα τα κομμάτια του δίσκου έχουν θέμα ότι κάτι
δεν πάει καλά σχετικα΄με τις ηθικές μας αξίες σε αυτόν τον κόσμο και αυτό
μιλάει για όλες τις θρησκείες και τις κοινωνίες, αλλά στην σύγχρονη εποχή είναι
πιο άσχημο και μάταιο για μια κοινωνία ανεπτυγμένη και με τόση τεχνολογία
σε αυτήν την χιλιετία. Μπορείς να το σκεφτείς αυτό? Εμείς το σκεφτήκαμε, και
ναι είναι επιστημονική φαντασία αυτό γιατί πολλοί άνθρωποι πλέον δεν το κάνουν. (γέλια)

Metalourgio:  Πως γράφεται τα κομμάτια σας?

Μαζεύεστε όλοι μαζί και τζαμάρετε ή ο καθένας γράφει τις δικές του ιδέες και μετά
τις μοιράζεστε?
 AXEL: Αυτό διαφέρει σε κάθε περίσταση. Κυρίως εγώ γράφω
το περισσότερο υλικό για την μπάντα, μόνος μου, αλλά είναι και τραγούδια που
έπρεπε να δημιουργηθούν μετά από κάποιο riff που ερχόταν στον Andreas και οι
υπόλοιποι έπρεπε να το δουλέψουμε. Πάντα είμαι χαρούμενος για την όποια
έμπνευση και δημιουργική διάθεση από τα άλλα μέλη,
ακόμα και αν δεν είναι συνθέτες με την ευρύτερη έννοια, ακόμα και αν δεν έχουν
κάποια φιλοδοξία για μια τέτοια θέση.
Metalourgio: Έχετε δύο νέα μέλη στην μπάντα, τον ντράμερ Patrik Klose και τον Jonathan Sell στο μπάσο. Πως είναι να δουλεύεις μαζί τους, πως τους βρήκατε?
AXEL: Ο Patrik μας είχε

βοηθήσει και σε παλιότερες συναυλίες μας όταν ο τότε ντράμερ μας Franz δεν μπορούσε να παίξει σε κάποιο show. Ήταν στους Elmsfire τότε και όταν ο Franz έφυγε είπαμε
στον Patrik αν θέλει να έρθει αφού και εκείνος ήθελε να
αφήσει την solo μπάντα
του. Ο Jonathan είχε έρθει νωρίτερα μετά από
σύσταση του Franz. Ήταν παλιοί γνωστοί από το Πανεπιστήμιο του Mannheim και μια περίοδο παίζανε μαζί σε μια Jazz μπάντα

Metalourgio: Τώρα μια διπλή ερώτηση. Έχουμε δει πολλές αλλαγές
στα μέλη της μπάντας όλα αυτά τα χρόνια. Ποια είναι η γνώμη σου για αυτές τις
αλλαγές? Έχουμε δει την μπάντα από καιρό σε καιρό να είναι ένα δυνατό σύνολο ανθρώπων
που παράγουν σπουδαίους δίσκους και μετά από λίγο κάποια μέλη φεύγουν, όπως S.L. Coe. Πως ένας σπουδαίος δίσκος δεν κάνει τον δεσμό
μεταξύ των μελών πιο δυνατό?
AXEL: Αυτή είναι περίεργα δύσκολή ερώτηση γιατί κανένας
δεν μπορεί να απαντήσει με ακρίβεια. Υπήρχε πολύς εγωισμός όταν έπρεπε να
παίζουμε ομαδικά και αυτός ήταν ο κύριος λόγος που είχαμε τόσες αλλαγές. Επίσης
υπήρχαν πολλά που δεν άρεσαν και αψιμαχίες
στο εσωτερικό της μπάντας, ειλικρινά νιώθω ότι είχα τις λιγότερες, αλλά
τι να κάνεις. Είναι η μοίρα, από την στιγμή που δεν μπορώ να κρατήσω τα μέλη
στην μπάντα, δίνοντας τους παραπάνω χρήματα (γέλια) Αλλά σε τι θα βοηθούσε αν είδη δεν υπήρχε αρμονία?
Από την εμπειρία μου,
ακόμα και ένα σπουδαίο album δεν δένει τα μέλη περισσότερο. Μερικές φορές
ισχύει το αντίθετο. Άμα κάποιος πιστεύει ότι μπορεί να τα πάει καλύτερα με ένα solo album  ή με
solo καριέρα, έτσι ξαφνικά,
απογοητεύεσαι με αυτό το άτομο αφήνοντας τα υπόλοιπα μέλη ξέμπαρκα για τον
εγωισμό του, κάτι τέτοιο έγινε με τον Haridon Lee
Όσο αφορά τον S.L. Coe δεν ήταν η αρχική μας απόφαση να τον αφήσουμε. Πρώτα απολύθηκε από την
δισκογραφική μας για την συμπεριφορά του, τόσο δραστική συμπεριφορά από την
μεριά τους. Αλλά και εμείς δεν μπορούσαμε να αντέξουμε άλλο την συμπεριφορά του
και αποφασίσαμε να τον αφήσουμε.  Σε πιο
πρόσφατα γεγονότα, τι να πεις όταν στον ντράμερ μίλησε ο Ιησούς και τού είπε τι
μουσική να παίζει και τι όχι και μετά να παρατήσει την μπάντα για αυτό. Είσαι
απλά αβοήθητος να βλέπεις να γίνονται τέτοια πράγματα.
Metalourgio: Πως αποφασίσατε το 2002 να προσλάβετε γυναίκα στα
φωνητικά? Αυτό θα έφερνε μεγάλη αλλαγή στον ήχο σας. Φοβηθήκατε το ρίσκο?
AXEL: Γενικά δεν είναι λάθος να παίρνεις μια γυναίκα να
σου κάνει τα φωνητικά στην μπάντα (γέλια) Αλλά σε αυτήν την περίπτωση η Lisa ήταν, δυστυχώς.
Πρέπει να καταλάβεις ότι
μετά την απώλεια του προηγούμενου τραγουδιστή μας και όλη αυτήν την απογοήτευση
και αγανάκτηση αποφασίσαμε να συνεχίσουμε με την backing τραγουδίστρια μας  Chris σαν κύρια τραγουδίστρια τότε το 2001. Ήταν στο W:O:A Wacken Open Air και έλεγε κάποια κομμάτια μας
και ήταν τόσο φανταστική που είπα να γράψω κάποια τραγούδια των SCANNER  για την φωνή της και να το δώσω στην
εταιρεία μας αμέσως. Μόνο που η Chris φοβήθηκε την
δοκιμασία να είναι  στο επίκεντρο σαν front woman και τα ακύρωσε όλα.
Τότε βρήκαμε την Lisa και είπαμε να
προχωρήσουμε την ιδέα μαζί της. Δυστυχώς αυτό δεν προχώρησε εύκολα, γιατί
αρχικά η Lisa δεν ήταν τόσο καλή όσο η Chris και έπρεπε να αλλάξουμε όλη την παραγωγή για
αυτό. Δεύτερον ενώ ήμασταν στην μίξη ήρθε και μας είπε ότι ξεκίνησε μία Top 40 μπάντα και μας
χάλασε όλα όσα είχαμε προγραμματίσει με τους SCANNER   για το μέλλον. Τελικά την διώξαμε λόγο
ατελείωτης βλακείας.  Συγνώμη μπορεί να
ακούγεται σκληρό αυτό τώρα Αλλά ήταν τόσο αντιεπαγγελματικό που δεν το έχουμε
ξαναζήσει. Δεν έχω ιδέα τι κάνει τώρα πια.
Όταν ξεκινήσαμε την ιδέα
με την Chris δεν υπήρχε τόσο ρίσκο γιατί είχε τόσο δυνατή φωνή
και φοβερή σκηνική παρουσία και επίσης ήταν πολύ καλή κοπέλα. Τα πράγματα
έγιναν πολύπλοκα όταν αποφάσισε ότι δεν θα ήταν η frontgirl μας. Είμαι σίγουρος ότι θα είχαμε μεγαλύτερη αποδοχή από τους οπαδούς μας
μαζί της και το “Scantropolis  θα ακουγόταν πολύ πιο δυνατό όπως και να έχει.
Metalourgio: Έχετε σχεδόν 30 χρόνια ύπαρξης αλλά μόνο 6 δίσκος
(μαζί με τον καινούριο). Έχουν περάσει 12 χρόνια από τον τελευταίο σας δίσκο,
αλλά και στο παρελθόν παίρνατε τον χρόνο σας για ένα νέο δίσκο. Πως γίνεται
αυτό?
AXEL: Οκ, είναι πιο πολύ 25 χρόνια ιστορίας θα έλεγα εγώ
(γέλια) και εύχομαι να φτάσουμε τα 30, αλλά ναι έχει δίκιο, παίρνουμε τον χρόνο
μας ανάμεσα από τους δίσκους μας. Συχνά φταίνε οι αλλαγές τραγουδιστή και ο
χαμένος χρόνος να βρούμε καινούριο. Ένα γεγονός είναι ότι προτιμώ να βρω
κάποιον που να ταιριάζει στον χαρακτήρα της μπάντας παρά να προσλάβω έναν
τραγουδιστή για να κάνω έναν νέο δίσκο ή κάτι τέτοιο. Αν και μου προσφέρθηκε
από την εταιρεία μας πολλές φορές κάτι τέτοιο, αυτό θα ήταν κάτι σαν project και όχι μπάντα.
Στα πρόσφατα χρόνια όμως αυτό άλλαξε, γιατί ο Efthi (σ.σ. Efthimios Ioannidis) είναι μαζί μας για 11 χρόνια και είναι μακράν ο πιο πιστός μας
τραγουδιστής. Μάλλον είναι Ελληνικό στοιχείο αυτό (γέλια).
Σίγουρα δεν χρειαζόμαστε
τόσο πολύ καιρό να γράψουμε τα τραγούδια για έναν δίσκο, αλλά
μετά την αλλαγή τραγουδιστών και το “Scantropolis”δεν ήταν η προτεραιότητα μας να κάνουμε αμέσως έναν νέο δίσκο αλλά να παίξουμε
πρωτίστως ζωντανά  με τον Efthi.
Είχαμε ένα ρεπερτόριο από
πέντε δίσκους να παίξουμε και πάντα μπορούσαμε να παίξουμε ένα διασκεδαστικό show από κλασσικά κομμάτια
των SCANNER  για την ιστορία της μπάντας. Αυτό
μπορεί να μας φέρει διασκέδαση για αρκετό καιρό.  Επίσης στο ενδιάμεσο μπορείς να δεις ότι η
μουσική βιομηχανία έχει πάει από το κακό στο χειρότερο και ότι οι εταιρείες δεν
δίνουν  πια τόσα λεφτά για καλές
παραγωγές και ο καλλιτέχνης στο τέλος σαν τελευταίος κρίκος δεν καταφέρνει να
επιβιώσει.
Ακόμα και οι
δισκογραφικές και portals  προσφέρουν 0,07 cents για νόμιμο download. Με τέτοιους διακανονισμούς κανένας καλλιτέχνης δεν μπορεί να ηχογραφήσει
και να διανέμει την μουσική του.  Τίποτα
δεν μπορεί να μας τραβήξει πίσω πέρα από την δικιά μας βούληση και έτσι εμείς
αποφασίσαμε να περιμένουμε και να δούμε τι αναπτύσσεται με τον χρόνο. Οι
δισκογραφικές κοιμόντουσαν τον περισσότερο καιρό και τώρα παραπονιούνται για το
παράνομο κατέβασμα και άλλα, από το να
φέρουν νέα concept στην
ζωή. Πολλές μπάντες κάνανε δικές τους εταιρείες προώθησης και διανομής για να
έχουν την ευκαιρία να προωθήσουν έναν δίσκο.
Όταν είναι να φτιάξεις τον πρώτο σου δίσκο έχεις όλον το ενθουσιασμό σου
εναντίον όλων αυτών των κακών οιωνών και είσαι έτοιμος για όλα. Για μας όμως
ήταν ανήκουστο  Παραμείναμε στον 6ο  δίσκο και από τότε ήμασταν ήρεμοι.
Το θέμα είναι όμως ότι η
ζήτηση για νέο δίσκο έγινε πιο έντονη μετά από κάποιο σημείο στις συναυλίες
μας. Απλά δεν λες στο κόσμο ότι δεν σκοπεύεις να κάνεις έναν νέο δίσκο, απλά
του υπόσχεσαι ότι θα έρθει σύντομα. Τότε παίζεις ξανά για δεύτερη φορά και δεν
έχει βγει κάτι νέο  και τα πράγματα
γίνονται πιο ασφυκτικά και ντροπιαστικά. Όπως και να έχει κάτι έπρεπε να
κάνουμε και σε αυτό το σημείο έπρεπε σαν μπάντα να κάνουμε έναν νέο δίσκο.
Metalourgio: Έχουν
περάσει σχεδόν δύο δεκαετίες από τότε που υπογράψατε με την Massacre Records. Ποίος είναι αυτός ο παράγοντας που κάνει αυτήν την συνεργασία να δουλεύει
τόσο καλά.
AXEL: Η Massacre ήταν πάντα
στο πλευρό μας και για μία ακόμα φορά ήταν η πρώτη μας επιλογή για το νέο album. Δεν μιλάγαμε και
συνέχεια στο τηλέφωνο αλλά όταν πλησιάζαμε να ολοκληρώσουμε τον δίσκο, τους
στέλναμε κάποια κομμάτια  και τους άρεσε
το αποτέλεσμα και ήθελαν να κάνουμε το δίσκο μαζί τους. Μάλλον ο παράγοντας
είναι ότι μας αφήνουν να κάνουμε την δουλειά μας χωρίς να επιμένουν στην
παραγωγή και στην διαδικασία και ότι τους αρέσει το τελικό αποτέλεσμα.
Metalourgio: Το 1997 είχατε κάνει μια διασκευή στο “Innuendo των Queen. Κατά την γνώμη
μου είναι μια πολύ καλή διασκευή και ένα πολύ δύσκολο κομμάτι να αποδοθεί λόγο
τον διαφορετικών μουσικών αλλαγών. Πως και αποφασίσατε να κάνετε ένα τραγούδι
των Queen? Σχεδιάζατε να το συμπεριλάβετε σε κάποια συλλογή
για τους Queen ή ήταν μια διασκευή σε μία μπάντα που σας  αρέσει?
AXEL: Ήταν ένα tribute στους Queen και στο
ιδιαίτερο αυτό κομμάτι τους. Δεν υπήρχε κάποιο άλλο πλάνο. Το παίζαμε ζωντανά
στην περιοδεία του 1997. Ειδικά το κομμάτι με το flamenco είχε πολύ πλάκα να το βλέπεις πάνω στην σκηνή.
Άκουσα το κομμάτι πρώτη
φορά ένα βράδυ στο ραδιόφωνο και άκουγα το μουσικό μέρος πρώτα χωρίς να ξέρω
ότι είναι Queen και εντυπωσιάστηκα από την πολυπλοκότητα. Αμέσως
σκέφτηκα να του δώσω μία πιο άγρια αίσθηση με κάποιες πιο metal κιθάρες. Η ιδέα είχε μείνει από το 1996 που
ηχογραφήσαμε το κομμάτι. Οι Queen ήταν μια μπάντα που ήταν τόσο τέλεια στο όριο του pop και του rock τόσες δεκαετίες και για αυτό έχουν όλο μου τον
σεβασμό.
Metalourgio: Έχετε δύο διαμάντια στην δισκογραφία σας, το “Hypertrace και το “Terminal Earth σχεδιάζετε να κάνετε κάποια επετειακή περιοδεία
για κάποιο από αυτά τα δύο albums?
AXEL: Αρχικά ευχαριστώ για το κομπλιμέντο, αλλά τα albums φαίνονται υποτιμημένα όμως. Νομίζω όμως ότι είναι
θέμα γούστου και άποψης. Για μένα πάντα,
το Ball of the Damned μου αρέσει πιο πολύ από το  Terminal Earth και πίστεψε το ότι υπάρχουν άνθρωποι που τους
αρέσει το Scantropolis περισσότερο από όλα. Μάλλον λόγο της διανομής της
Noise Records τα  Hypertrace και το Terminal Earth έχουν την μεγαλύτερη αναγνώριση ανά τον κόσμο.
Για να έρθω πάλι πίσω
στην ερώτηση σου, δεν έχουμε τέτοια πλάνα ακόμα, να παίξουμε κάποια ειδικά show για αυτούς τους
δίσκους, αλλά για να είμαι ειλικρινής θέλαμε να παίξουμε ένα καθαρά Hypertrace show με
τον Ralph Sheepers πριν
δύο χρόνια στην Γερμανία. Από την στιγμή που είχαμε  είδη προβάρει και κανονίσει τα πάντα. Αλλά
ήρθε ο Ralph και τα ακύρωσε όλα λόγο της προ παραγωγής του
νέου δίσκου των Primal Fear. Τότε ήταν που μιλήσαμε τελευταία φορά. Αλλά οκ ξέρει ότι μας χρωστάει
κάτι από τότε (γέλια). Πέρα από αυτό όμως θα δούμε αν έχει ζήτηση κάτι τέτοιο
και τότε όλα θα είναι πιθανά.
Metalourgio: Πες μας για τα σχέδια σας για την προώθηση του
δίσκου
  
AXEL: Θέλουμε να παίξουμε όσα περισσότερα shows γίνεται παντού στον πλανήτη. Τα μεγαλύτερα  festival θα ήταν το καλύτερο για εμάς για αυτό έχουμε τον booker μας που είναι η προτεραιότητα του να μας βγάλει
στον δρόμο
Metalourgio: Ξέρω ότι έχετε κανονίσει δύο shows στην Ελλάδα. Είναι η πρώτη φορά που έρχεστε?
AXEL: Όχι,
έχουμε έρθει ξανά. Δεν θυμάμαι πότε ακριβώς αλλά νομίζω ότι ήταν το 2007 στην
Θεσσαλονίκη και το 2009 στην Αθήνα. Οπότε θα επιστρέψουμε πάλι και θα δούμε
κάποιους φίλους μας για μια δεύτερη φορά τουλάχιστον (γέλια).
Metalourgio: Φτάσαμε στο τέλος της συνέντευξης μας, κάποια
λόγια για τους Έλληνες οπαδούς?
AXEL: Εύχομαι να σας αρέσει ο νέος μας δίσκος και να μας
δείτε τον Φεβρουάριο στην Ελλάδα και ας περάσουμε καλά.
Για το Metalourgio
Γιάννης Μοσχονάς

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Ο Ralf “Stoney” των Stormwitch στο Metalourgio

Metalourgio: Γεια σου Stoney, πως είσαι? Χαίρομαι για την συνέντευξη αυτή Stoney : Γεια σου …

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *